تعریف عشق در کلام غزالی و خواجه نصیرالدین طوسی

فالحب عبارة عن میل الطبع إلى الشی‏ء الملذ، فإن تأکد ذلک المیل و قوی سمی عشقا
حبّ عبارت است، از تمایل طبیعی قلبی آدمی بسوی چیزی که لذت‌بخش است و آنگاه که این حبّ، شدت یابد آن را عشق می‌نامند.

امام محمد غزالی (إحياء العلوم، جلد ۱۴، صفحهٔ ۴۴)


وَ الحُبّ إذَا أفرَطَ، سُمَّیَ عِشقاً
محبت که به غایت رسد عشق است (محبت زمانی که به حد افراط برسد، عشق نامیده می‌شود).

خواجه نصیرالدین طوسی (شرح فصل هجدهم نمط هشتم اشارات و تنبیهات ابن سینا)