به نیکی یاد کردن

هر که از ما کند به نیکی یاد
یادش اندر جهان به نیکی باد

اگر کسی در حق کسی نیک گوید آن خیر و نیکی به وی عاید می‌شود. و در حقیقت، آن ثنا و حمد بخود می‌گوید. نظیر این، چنان باشد که کسی گِرد خانهٔ خود گلستان و ریحان کارد؛ هر باری که نظر کند گل و ریحان بیند؛ او دائما در بهشت باشد. چون خو کرد به خیر گفتن مردمان، چون به خیر یکی مشغول شد، آنکس محبوب وی شد، و چون ازویَش یاد آید محبوب را یادآورده باشد. و یاد آوردن محبوب گل و گلستانست و روح و راحت است.

(مولوی) (فیه ما فیه)