نه شکوفه‌ای، نه برگی، نه ثمر، نه سایه دارم

بجَریدهٔ محبت، نتوان نوشت ما را
که بدوزخ جدائی، بَرَد از بهشت ما را

نه شکوفه‌ای، نه برگی، نه ثمر، نه سایه دارم
همه حیرتم که دهقان، بچه کار کِشت ما را

(ذوقی اردستانی)

أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ
آیا پنداشتید که شما را بیهوده آفریده‌ایم و شما به سوی ما بازگردانده نمی‌شوید؟

قرآن کریم، سورهٔ مؤمنون، آیهٔ ۱۱۵