یک رباعی از ابوسعید ابوالخیر

با گلرخ خویش گفتم ای غنچه‌دهان
هر لحظه مپوش چهره چون عشوه‌دهان

زد خنده که من بعکس خوبان جهان
در پرده عیان باشم و بی‌پرده نهان

(ابوسعید ابوالخیر)