بایگانی‌های تگ: ابوسعید ابوالخیر

من شیوهٔ یار خود نکو می‌دانم

بی‌مهری آن بهانه‌جو می‌دانمبی درد و ستم عادت او می‌دانم جز جور و جفا عادت آن بدخو نیمن شیوهٔ یار خود نکو می‌دانم (ابوسعید ابوالخیر)

یک رباعی از ابوسعید ابوالخیر

با گلرخ خویش گفتم ای غنچه‌دهانهر لحظه مپوش چهره چون عشوه‌دهان زد خنده که من بعکس خوبان جهاندر پرده عیان باشم و بی‌پرده نهان (ابوسعید ابوالخیر)

خوش باش که عاقبت نکو خواهد بود

گویند به حشر گفتگو خواهد بودوان یار عزیز تندخو خواهد بود از خیر محض جز نکویی نایدخوش باش که عاقبت نکو خواهد بود (ابوسعید ابوالخیر)